واژه باید خود باران باشد
اینکه شاعر سر دچار دل شود -- -- میشود شد بی تفاوت بی غزل؟
تقدیم به رییس جمهور کرزی وقتی ساعت گم میکند چگونه بداند از زمان چی بسازد و هنوز که به وقت خزان برگ ها لرزان باد ها از شرق و از شمال و جنوب شتابان چگونه بداند وقتی از جاده میگذرم افسری با نگاهی سیاهش صدا میزند " افغانStop" و با اشاره میفهماند از تو هیچ... و چه بداند وقتی از هوا میگذرد و چه بدانم آخرین نشست اش در رو سپی خانه ی کدام شهر است که ساق چنار ده بی شباهت زیباست تو باشی ماه! آغوشت وطن باشد و تن های که تن تن در اتن باشد منم شه زاده و خوش بخت میگردم اگر آن دست ها "بالشت" من باشد میان لاله های شادیان تنها - - دلی دنبال ماه یاسمن باشد همان اول که شک کردم که خورشیدی نوشتم سر نوشتم سوختن باشد من و این آستین کهنه ام، بگذار... بهاری ها پی هر پیرهن باشد مرا با قصرو باغ و موبل کاری نیست اگر چشم تو جای زیستن باشد لطفن به این نشانی هم سر بزنید. اسحق ثاقبی و این هم دو شعر تازه ۱ آنگاه که یک تکه سیاهی بر قصر سفید مستقر است خار بوی گل میدهد و او ... با همتای امریکای اش پیاله را به سر به سر سلامتی خدایان ناتو به سر می کشد درخت انتحار میکند و پرنده آشیانه اش را روی شاخه ها ماین میسازد و من در خواب، خواب میبیند که خواب میبیند پشک را موسیچه با گلوله دنبال میکند.
سلام دوستان عید مبارک از این پس نام وبلاکم (واژه باید خود باران باشد)خواهد بود و این هم یک شعر چشمه را آتش می زنند تا جنگل آتش بگرید تا پرنده گان جنگل به جنگل مهاجر مهاجر و پشک ها نیم شب درخت ها را تلاشی میکنند مبادا مهاجر ی آشیان داشته باشد شیطان بزرگ وسوسه میکند آنکه را که شیطان رجیم میخواند و... چشمه را آتش می زند تازه برگشته ام و این هم شعریکه در سفر سروده ام متظر نقد و نظرات دوستان میمانم. من که همیشه سرم را پیش سر بلند ترین ها بلند تر نگاه داشتم چگونه پیش چشم های سفید افریقایی که در کنارم نشسته پایین بگیرم عزیزم : در خت های برهنه ی "المنظر" خرما و عسل میکنند تعارف و من با خنده سرخ از سایه ی سبز نگاه شان می گذرم وقتی به سرو های زینتی لندن میبینم تصویرت میاید یادم: - مبادا در آب های شور شهر های دور دامنت را چتل(آلوده) کنی و من جا نمازی نداشته باشم من از چشم های سفید افریقایی و سرو زینتی لندن که بر اسکله سایه انداخته باک ندارم باک ندارم که میرسد دستم به ماه یکه از لبانش عسل میتراود عزیزم: از هیچ چیزی نمی ترسم و تنها گل های سرخ عرب میدهند به آبم و درد میشود دلم و قتیمیبنیم گلی را زنبور مینوشد که میوه اش بر خلاف عسل است بر خلاف تمام وعده هایم گرفتار گل سرخ عرب میشوم حبیب بزرگمهر دبی در کنارش جام جم هم کم میارد او گلی هست و کم از مریم ندارد
ها، ازش خیلی کمم خیلی بدم بد
من کی ام؟ چنگیز پیشش دم ندارد این جهان از اوست، او که میتواند کوچه های سبز دل را بم بکارد *** چشم های مانده بر در، هم ترک شد او نمی آید که یک کم کم بخواند از خدا چیزی نمی خواهم فقط این در کنارش عکس من محکم بماند در پی اثبات چیزی نیستم چون- - خواستم با این غزل مریم بداند شب ها را با حافظ خلوت میکنم،فال میبینم و پای غزل هایش مینشینم تا بخواب میروم بار بار این غزل به فالم می آید چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند زمن ور بگویم دل بگردان رو بگرداند زمن روی رنگین را به هرکس می نماید همچو گل ور بگویم باز پوشان باز پوشاند زمن این هم شعر گونه ی که شاید از اولین تجربه هایم در این قالب باشد تقدیم تان و منتظر نقد و نظرهایتان میمانم ... ترا باک ندارم ترا چه که خدایان ناتو را هم ! نا رفته هایم را میروم و نا گفته هایم را به روی سیاه روز نامه ها تف کرد خواهم از آدینه روز های بی کس عبور میکنم با دردی آکنده از تن صدای سیاه نگاه کوچه های سر بلند کابل دلم را انتحار میکند بر سرم چون گلوله می بارد بر آیه های سیاه نگاه بر عشق بی عقیده ام بر عشق یکه باعث شد حوا و آدم ... آری، چراغ در دل پنجره ی سوخته، سرختر میسوزد وآتش در دل شب سرد و بی کس نا رفته هایم را می روم تا یک دل پرنده برای مادرم هدیه بیاورم ولو که در چشم خار های مسافر گل کنم . سلام عزیزان! به خانه جدیدم خوش آمدید از این پس درد هایم را از این دریچه با شما تقسیم میکنم. پس از در زدن با نقد و نظر تان شادمانم سازید. شیشه، شب، یاد غزال من غزل آه شیرین نگاهش بی مثل او گلی از جنس نسرین، هست و من شاعري از چار حرف مبتذل اندكي رسواشویم و بگذریم تا شوی قربانی ضرب المثل اینکه شاعر سر، دچار دل شود میشود شد ؟ بی تفاوت بی غزل
| Design By : Night Skin |
غیر غصه غیر غم در کوچه ها
